M
Mehmet Demir
20 nëntor 2025
Cemi, shoferi, ishte duke më pritur në sallën e mbërritjes me një tabelë emri të qartë, gjë që ishte shumë qetësuese pas një fluturimi të gjatë. Makina ishte e pastër, me ajër të kondicionuar, dhe uji i dhënë falas ishte një prekje e vogël, por e mirëpritur në një mbrëmje të freskët vjeshtore. Rruga ishte e qetë dhe e drejtpërdrejtë për në hotelin tim në Qytetin e Vjetër, pa pagesa befasuese për bagazhet. Duhej të prisja rreth dhjetë minuta që makina të ndalonte në trotuar, por gjithçka tjetër ishte kaq e organizuar dhe pa stres saqë pothuajse nuk kishte rëndësi.
