Gjëja e parë që më ra në sy kur zbrita nga autobusi ishte aroma e kripur e Detit të Zi dhe zhurma e valëve nën një erë të butë pranverore. U bashkova me një grup më të madh, dhe gjithçka ndihej shumë e qetë që në fillim. Aksesi në plazh me shezlongë dhe çadra tashmë të vendosura ishte një plus i madh, kështu që thjesht i lamë çantat dhe hymë menjëherë në ujë. Momenti im i preferuar ishte të ulesha me një kafe takeaway dhe një simit, duke parë vendasit teksa luanin me fëmijët e tyre pranë bregut. Udhërrëfyesi ynë tregoi histori të vogla për qytetin e vjetër të peshkimit, jo si një leksion, por më shumë si një bisedë me një mik. E vetmja e metë ishte që na u desh të prisnim pak që pishina të lirohej kur mbërriti një turmë e madhe njëherësh, por nuk ishte gjë e madhe. Për një ditë të thjeshtë larg zhurmës së Stambollit, kjo ishte pikërisht ajo që më duhej.